سال جدید و اندوخته های سایه های قلمم برای آیندگان

سلام

در فاصله میان دو مرگ زیستن را آموختیم

و این زیستن غنی ترین معنی زندکی را به ما نشان داد و آن لذت بردن است

زیرا ذات لذت در محدودیت تعریف می شود و ترس بشر همواره بر این بوده است که لذت او تمام شود و اینکه کاری کند که قدر، اندکی لذتش دوام داشته باشد.

نکته مهمی است

در کتاب روان درمانگری اگزیستانسیال نوشته دکتر اورین یالوم گفتگویی بین زئوس و دیونوسوس نوشته شده است که در آن دیونوسوس به زئوس می گوید: تو که خدای خدایان هستی و همه چیز در قدرت توست، یک چیز را هرگز نمی توانی تجربه کنی!

زئوس می گوید : چیست که هرگز نمی توانم تجربه کنم؟ و دیونوسوس پاسخ می دهد: و آن لذت انسانهای فانی است. لذتی که در محدودیت تعریف شده باشد. لذتی که در پس آن مرگ باشد. و چون تو خدای نامیرا هستی هرگز حس انسانهای فانی را درگ نخواهی کرد زیرا آنها با تمام وجود با این حس مبارزه می کنند و در جستجوی لحظه ای اضافه برای لذت بردن هستند...

چقدر جالب

شما مهمان اندکی تامل هستید...

بمانید :)

/ 2 نظر / 13 بازدید
...

مهربان... شما... اکنون... ورود... روزنه... هستی...[گل][گل][گل] خوش آمدی دوست مجازم... ع راستی سلام یادم شد "سلام"...

مریم

خوب ترس هم هست....یعنی ترس از دست دادن فرصتهای زندگی...حسرت نشدن ها و فرصت جبران داشتن هم نیست.....به نظرم لذت میرایی رو خیلی تحت تاثیر قرار میدن... + زجر از دست دادن میراهایی مثل خودت + رو به رویی با واقعه ایی به اسم نبودن!!! اینها اصلا لذت ندارن!! البته حرف دیونوسوس هم از دیدی جالبه ولی مطلقم نیست!