عجب پدیده ای است!

پروردگاری که حب خود را در دل بنده اش می گذارد در حالیکه غنی از اوست!  

(الحمد لله الذی تحبب علی و هو غنیًُ عنی)

پروردگاری که امیدی غیر از او نداریم و اگر به غیر او دل ببندیم٬ همانا شکست خواهیم خورد!

( الحمد لله الذی لا ارجو غیره و لو رجوت غیره لاخلف رجائی)

پرودگاری که از غیر از او را نمی خواهیم و اگر هم بخواهیم دعای ما مستجاب نخواهد شد.

(الحمد لله الذی لا ادعو غیره و لو دوعت غیره لم یستجب دعائی)

ندانم که چه حکمتی است! حیرانم در این تحبب و غنائت!

و آن وقت من....

ای کاش می دانستم!

(بقول حسین پناهی) ای کاش هرگز آنروز از درخت انجیر پایین نیامده بودم! ای کاش!