و پشت میز نشستم تا باز هم بنویسم....

به یاد حسین پناهی افتادم٬ می گفت:

میزی برای کار

کاری برای تخت

تختی برای خواب

خوابی برای جان

جانی برای مرگ

مرگی برای یاد

یادی برای سنگ...

این بود زندگی؟

و بازهم می نویسم.....