سلام

در دفتر هندسه ام خواندم:

«از یک نقطه خارج از یک خط بیش از یک عمود نمی شود رسم کرد.»

«کوتاهترین فاصله بین دو نقطه خطی راست است.»

 چقدر سخت است پایبند بودن به می شودها و نمی شودها.

چقدر صدای سکوت بلند است.

چقدر هیاهوی آرامش زیباست.

گاهی فکر می کنم که نقطه و خط ماییم که می مانیم که می توانیم یا نمی توانیم!

و گاهی فکر می کنم فاصله ای بین دو خط نیست٬ اصلا نقطه ای نیست که بتوان فاصله ای از آن گرفت.

آری کلاس هندسه ی عشق قضایایی دارد!