سلام

جايی نوشته بود:

هر بخشی از وجودمان را که پست تصور کنيم يا فراموش کنيم٬ روزی برای ما مشکلی خواهد آفريد.

هر بخش يعنی تمام بخشهای خوب و بد٬ يعنی زندگی که بطور روزمره در آن تنفرها٬ دفعها٬ مبارزات و ناراحتی از شکست از آنها موج می زند غافل از اينکه بدانيم با خود در جنگيم نه آن حس مثل حسادت يا...

شايد بايد ديد که آيا می توان حسی را پذيرفت و با آن زندگی کرد يا اينکه حسی را نپذيرفت و وارد نبردی شد که تصور و گمان ما پيروز در آن است!

شايد نفهميده باشيد منظور من رو ...... بعدا بازم ميگم!